De vrijwilligers stellen zich voor


Vrijwilligers 2016-2017

Vrijwilligers 2016-2017

Momenteel werken dertien vrijwilligers van ASF België vzw Vredesdienst in België. De vrijwilligers begeleiden maatschappelijk kwetsbare kinderen en jongeren, ouderen, migranten en mensen met een handicap. Ook ze werken mee in musea en gedenkplaatsen. Hier vertellen zij zelf over hun vredesdienst. Hun teksten zijn in het Nederlands, Frans en Duits geschreven.

Vrijwilligers van 2016-2017

Laura Wahden - Adviescentrum Migratie (Protestants Sociaal Centrum)


Ik ben Laura Wahden, 19 jaar en ik kom uit Paderborn in Duitsland. Vanaf midden september woon ik nu in Antwerpen. Ik woon samen met drie andere ASF-vrijwilligers in een groot huis. Dat is heel mooi, omdat ik zo nooit alleen ben en ik altijd met iemand kan praten.

Hier in Antwerpen werk ik in het Adviescentrum Migratie. Dit centrum is een aanspreekpunt voor vluchtelingen in Antwerpen. Drie dagen per week werk ik in de vrouwenwerking. Dat is een groot huis waar vrouwen naartoe kunnen komen. Hier kunnen zij twee dagen per week naar de taalles gaan om Nederlands te leren. Maar wij gaan ook samen naar de yoga, naar het zwembad of naar het theater. Als zij problemen hebben met hun papieren krijgen zij in ons huis hulp. Heel mooi is het altijd dinsdagavond. De vrouwen koken traditionele gerechten voor ons. Daarna gaan wij een beetje dansen. Dat is heel gezellig.

Twee dagen per week werk ik in de jongerenwerking. Dat is een aanspreekpunt voor jongeren die zonder hun ouders naar België zijn gekomen. Hier helpen wij hun met alle vragen en problemen. Maar wij doen ook verschillende acitviteiten samen. Bijvoorbeeld naar de bioscoop, naar het pretpark of voor drie dagen naar zee.

Tot nu ben ik heel blij en ik hou van mijn werk. Ik hoop dat ik nog heel veel mooie belevenissen zal hebben.

Fritz Sprenger - Fort van Breendonk

Dag iedereen, geïnteresseerden en vrienden. Ik ben Fritz, 19 jaar oud en sinds twee maanden werk ik met ASF in het Nationaal Gedenkteken Fort van Breendonk in Willebroek. Op mijn werk heb ik veel op de pc te doen. Het merendeel van de dag heb ik in de afgelopen maanden over het gedenkteken gelezen en een boek over Breendonk vertaald (maar ik ben ook nog niet klaar). Als ik in Breendonk ben en niet werk, praat ik met de collega´s. Lawrence, Chris en Dirk werken op dezelfde verdieping en wij praten vaak over van alles en nog wat en drinken heel veel koffie.

Buiten mijn werk woon ik in Antwerpen met drie ASF-vrijwilligsters en twee vrijwilligers van de Seemannsmisson. Wij, dat wil zeggen Paula, Laura, Katharina, David, Tilmann en ik leven in een prachtig huis in de studentenwijk van Antwerpen, het ligt halverwege het Centraal Station en de binnenstad. Onze woongemeenschap vormt, hoewel wij slechts een korte tijd samenwonen, al een sterke groep.

Eigenlijk heb ik te veel te vertellen, maar over het algemeen ben ik heel tevreden met de hele situatie! Ik ontmoet zo veel geweldige mensen en doe fantastische ervaringen op. Ik kijk uit naar de komende kersttijd en het hele jaar.

Foto: © Fort Breendonk_Wim Robberechts

Katharina Stolla - Kazerne Dossin

Dag, ik ben Katharina Stolla, ben 18 jaar oud, kom uit Frankfurt am Main en werk nu voor een jaar in de Kazerne Dossin – een Belgisch museum over holocaust en mensenrechten. Het museum bevindt zich direct aan de overkant van de voormalige kazerne waarin zich vandaag woningen, een deel van het staatsarchief en het documentatiecentrum alsook een memoriaal bevinden. De kazerne werd van 1942 tot 1944 door de Duitsers gebruikt om joden, Sinti een Roma van België en Noord-Frankrijk bijeen te brengen en vervolgens in 28 convooien naar Auschwitz-Birkenau te deporteren. Vandaag houdt zich het museum - naast de Belgische geschiedenis van de holocaust en andere genocides - bezig met de dynamiek van de massa en massageweld en probeert door de geschiedenis von de holocaust en andere genocides op de huidige situatie van de mensenrechten attent te maken.

In het begin van mijn vredesdienst heb ik veel gelezen en ben met rondleidingen meegelopen om de themathiek en de filosofie van het museum te leren kennen. Terloops help ik met kleine taken zoals lamineren, workshops klaarzetten en opruimen of potentiële partners in een kaartregister inschrijven. Ik leer echt zeer veel en vind het boeiend ook het Belgisch perspectief op de holocaust te leren kennen.

Vooral een getuigenis en de studiereis naar Parijs, waaraan ik mocht deelnemen, waren geweldig. Ik heb er veel van geleerd, maar nu heb ik nog meer vragen die ik hopelijk kan beantwoorden tijdens dit jaar.

In de toekomst ga ik nog vaker aan de balie en in het archief meewerken en ik zal een gidsenopleiding krijgen, zodat ik gauw ook rondleidingen kan geven.

Naast het werk geniet ik van mijn nieuwe leven in België. Ik woon in Antwerpen, hoewel mijn project in Mechelen is. Derhalve moet ik elke dag ongeveer een uur pendelen, maar ik ben toch blij dat ik in Antwerpen met drie andere ASF-vrijwilligers en een vrijwilliger van de Duitse Zeemansmissie samenwoon.

België – dat was, zo dacht ik voor september, eigenlijk niet meer dan een land dat Nederland en Frankrijk van elkaar scheidde en waar je altijd frietjes kan eten en bier kan drinken – probeer ik nu ook langzaam te ontdekken. Hier kan je super snel en goedkoop reizen en wij hebben zo goed als overal in Vlaanderen en Brussel contact met andere vrijwilligers. Ook als de Duitse en de Belgische cultuur niet zo van elkaar verschillen, tonen zich langzaam de karakteristieke eigenschappen van dit land en van de mensen hier.

Ik ben heel blij om hier in België te zijn en dit land over dat eigenlijk niemand echt veel weet te mogen ontdekken. Ook met mijn project ben ik totaal tevreden en ik verheug me op de komende tijd.

Vrijwilligers van 2015-2016

Sophia Wächter - CEGESOMA

Salut et hallo! Je m’appelle Sophia Wächter et j’ai 18 ans. Je viens de Esslingen am Neckar, une ville juste à côté de Stuttgart. Depuis septembre 2015 je fais mon service volontaire avec Aktion Sühnezeichen Friedensdienste à Bruxelles. Là-bas je travaille dans deux projets différents , ‘Convivial’ et ’CEGESOMA’, et ça offre une grande diversité des expériences . Quatre jours par semaine je travaille au centre d’études et de documentation ’CEGESOMA’, qui fait des recherches sur la Grande Guerre et la Seconde Guerre Mondiale et leurs effets sur le présent. Je travaille dans l’archive, j’aide à l’actualiser et je traduis des textes Allemands en Français. Chaque jeudi je travaille à Convivial, une organisation qui s’occupe des réfugiés. Là-bas je travaille surtout à la distribution des colis alimentaires et des vêtements. J’aime bien les deux projets et surtout le travail à CEGESOMA me plaît beaucoup. Bruxelles est une ville très vivante et intéressante, que je connais un peu après presque deux mois. Aussi entre-temps je me sens bien à l’aise dans mon appartement petit, mais mignon, que je partage avec une étudiante française.

Clara Labus - Adviescentrum Migratie (Protestants Sociaal Centrum)

Hallo! Ahlan wa sahlan! Mijn naam is Clara Labus en ik ben nu sinds september ASF-vrijwilligster bij het ACM (Adviescentrum Migratie) in Antwerpen. Ik werk vooral in de vrouwenwerking, waar ik bezig ben met vrouwen die uit hun land van geboorte vertrokken/gevlucht zijn. Ik heb speciaal voor dit project gekozen omdat ik het zo interessant en levensecht vind.

Bij ons in de vrouwenwerking komen vrouwen terecht om gewoon samen te praten en koffie te drinken tijdens de inloopmomenten en om samen te koken, te eten, te dansen en te vieren op dinsdag avond en op sommige feestdagen. Bovendien worden door vrijwilligsters gratis cursussen Nederlands aangeboden. Dat is een heel belangrijk deel van de werking. Er zijn ook naailessen, creatieve therapie en speciale uitstappen voor mama’s en hun kindjes.

De problemen, gedachten en zorgen van de vrouwen te leren kennen was en is mijn motivatie. Vele van hun hebben, hoe mijn baas Marleen het noemt, „zwarte verhalen“ om te vertellen – of om erover te zwijgen. Ze missen hun familie thuis, hebben een heleboel problemen met geld, administratie en de nieuwe taal. Sommige hebben niemand om hun met de moeilijke situatie te helpen. Maar ik ben altijd opnieuw verbaast over de ontembare vrolijkheid en toeverzicht die de vrouwen tonen. De moslimvrouwen zeggen altijd, ook in moeilijke tijden, in het Arabisch: „Dank zij God!“.

Wat ik bij mijn werk zo bijzonder vind is de persoonlijke sfeer. Er zijn vele vrouwen die de vrouwenwerking hun thuis en de mensen daar hun familie noemen. En dat is niet verwonderlijk: bij ons kan elke vrouw gewoon haarzelf zijn . Dat voel ik ook zelf, soms lijkt het me op werk bijna alsof ik gewoon in de living van een vriendin zit om een koffieklap te hebben. Maar soms is het ook heel druk werk, hoor...

Slotsom: ik voel me kiplekker bij het ACM en zie alle vrouwen en jongeren heel graag. Ik heb toffe collega’s en Antwerpen is voor mij zowiezo een van de mooiste steden ter wereld. Dus kijk ik naar de volgende maanden hier in België uit en naar al die dingen die ik hier nog zal beleven en leren. Vooral in deze tijd is het belangrijk om zich voor toenadering tussen verschillende culturen in te spannen.

Lees hier het hele artikel van Clara Labus

Juliane Reichelt - Fort van Breendonk

Goedendag, Bonjour, Guten Tag! Mijn naam is Juliane Reichelt en ik ben 19 jaar oud. Ik kom uit Dresden in Oost-Duitsland - Momenteel is Dresden een stad waar je vaak geconfronteerd wordt met racisme, vooroordelen en xenofobie. Ik ben heel erg boos en verdrietig over dit soort ressentimenten, die in de jaren dertig ook al heersten in Dresden. Hebben de mensen niet geleerd van de geschiedenis? Om ervoor te zorgen dat meer jongeren zich met het verleden bezighouden werk ik nu voor een jaar als vrijwilliger in het gedenkteken van het Fort van Breendonk. Sinds twee maanden werk ik hier in het Fort, dat is gevestigd in het kleine Vlaamse stad Willebroek.

Mijn werk in Breendonk bestaat vooral uit lezen en vertaalwerk: ik leer zeer veel over historisch onderzoek, en de vertaling van de teksten en fragmenten helpt me om een beetje de taal te leren. Een aantal originele documenten en agenda's in de archieven zijn in een oud Duits handschrift geschreven, zodat slechts een paar medewerkers in Breendonk deze teksten kunnen begrijpen. Het hele jaar door, het zal mijn werk zijn, deze teksten te vertalen. Daarnaast werk ik mee aan de eerste Duitstalige catalogus over Breendonk: tot nu toe is er slechts een audiogids voor de Duitse bezoekers - maar tot dan moet ik nog veel onderzoeken.

Het is echt leuk om te zien dat dagelijks vele Belgische, Franse en Duitse scholen het gedenkteken bezoeken. Momenteel werk ik veel in de archieven, maar misschien ben ik snel klaar om mijn eigen eerste rondleiding in het Fort te geven. Dan kan ik echt persoonlijk helpen om ervoor te zorgen dat de geschiedenis niet zal worden vergeten.

België is vanwege het taalverschil, de cultuur en de geschiedenis een heel interessant land – Opnieuw en opnieuw ontdek ik nieuwe, interessante, mooiste plekjes van Vlaanderen. Bovendien woon ik in het betoverende Antwerpen: een leuke, jonge, dynamische stad. Na slechts twee maanden in België klopt mijn hart voor dit land.

Vrijwilligers van 2013-2014

Caroline Huppert -  CegeSoma

Je suis Caroline et je fais mon service de paix dans le secteur de l’éducation historique et dans le secteur du travail avec des réfugiés.

Je travaille principalement dans un centre de documentation (CEGES : Centre d’Études et de Documentation Guerre et Société contemporaines) qui fait des recherches sur les conflits sociaux, culturels et religieux du 20ième siècle. Je m’occupe de diverses archives. Concrètement, je crée des petites descriptions pour certains documents, je les range ou les encode. Dans le cadre d’un travail dans la photothèque, je compare des photos en vérifiant s'il y a des doubles.

À part cela je m’occupe des traductions du Français à l’Allemand et inversement. En outre, il y a le projet « Exil en Belgique » qui a pour objectif de révéler la vie de citoyens allemands qui se sont enfuis en Belgique durant la Deuxième Guerre Mondiale. Comme j’ai mon bureau en bas à l’accueil, je m’occupe aussi de la salle de lecture.

Un jour par semaine je travaille chez « Convivial », une organisation pour des réfugiés, qui veut les soutenir par des services divers. Je suis active dans le service « Aide Matérielle » où je distribue des colis alimentaires aux réfugiés et où j’enregistre les données des personnes et des distributions dans l’ordinateur à la fin de la journée.

Caspar de Boor - Nationaal Gedenkteken van het Fort van Breendonk

Mijn naam is Caspar de Boor en ik kom uit Noord-Oost-Duitsland. De "DDR" is al twintig jaar voorbij maar de "Geschiedenis" niet, omdat geschiedenis altijd blijft - als verhaal, als identiteit. Daarom werk ik nu een jaar voor de "Geschiedenis" bij het Gedenkteken van het Fort van Breendonk. Het is een zeer authentieke ervaring om iedere dag naar het fort te gaan waar ooit Duitsers / nazi's de beulen waren en waar ik nu zelf, als Duitser, aan het werk ben.

Ik leer zeer veel over historisch onderzoek, omdat ik in het archief waar ik werk, steeds meer over één man te weten kom, die niet meer leeft- Gramann. Gramann was een Oostenrijkse aalmoezenier die de ter dood veroordeelde gevangenen tot het laatste moment van hun leven - en zelfs daarna nog - bijstond, met hen bad, hun de biecht afnam of de heilige mis opdroeg. Hij heeft veel daarover opgeschreven en ik mag het nu vertalen - in het Nederlands, maar ook misschien in het Frans. 

Ik woon in Antwerpen, een leuke EN mooie stad. België is vanwege het taalverschil en de geschiedenis een heel interessant land - met een eigen verhaal, zoals Duitsland, zoals de "DDR".

Lees de blog van Caspar de Boor (Duitstalig)

Marie Defgnée - Aktion Sühnezeichen Friedensdienste, Berlijn, Duitsland

Bonjour, goedendag, guten Tag ! Je m’appelle Marie et je viens de Braine-l’Alleud, une commune située à 30 kilomètres de Bruxelles, en Belgique.

Tandis que la plupart des projets de volontariat d’ASF s’effectuent en partenariat avec des organisations tierces, mon propre projet a ceci de différent qu’il a essentiellement lieu… dans les bureaux-mêmes d’ASF, à Berlin. Plus précisément, je travaille au sein du département des chantiers d'été: le Sommerlager-Referat. En effet, ASF organise chaque année entre 20 et 25 chantiers d’été internationaux de deux ou trois semaines dans divers pays européens mais également aux États-Unis et en Israël. Se rencontrent alors des groupes internationaux, comptant entre 10 et 20 participants de tout âge, pour travailler ensemble à un projet commun comme l’entretien de lieux de mémoire, de musées, de cimetières juifs mais aussi comme des travaux manuels et d’animation au sein d’institutions sociales avec des enfants, des personnes handicapées, des personnes âgées, des survivants du national-socialisme,…

Grâce à mon volontariat, j’ai l’occasion de découvrir en coulisses les chantiers d’été d’ASF et, plus encore, de contribuer à leur organisation. Ainsi, mes tâches à proprement parler, consistent entre autre à répondre aux mails de personnes intéressées par les chantiers d’été, à tenir à jour les données personnelles des participants passés et futurs dans notre base de données informatique, à prendre contact avec des associations françaises pouvant faire connaître les chantiers d’été d’ASF auprès d’un public francophone, à aider dans la préparation et la mise en œuvre de séminaires organisés pour les animateurs des chantiers d’été… Comme vous pouvez le constater, mes tâches sont très variées. De plus, travailler avec des personnes super engagées dans une ambiance de travail excellente rend mon volontariat chez ASF d’autant plus agréable et enrichissant!

Par ailleurs, une fois par semaine, je tiens compagnie à deux personnes âgées de la communauté juive de Berlin qui vivent toutes les deux en maison de repos. Mes visites sont l’occasion de rompre quelque peu leur solitude en menant des discussions mais également en faisant de chouettes balades. Un jour, une aide soignante m’a dit „Vous savez, votre présence et votre compagnie sont au moins aussi importants que les soins médicaux. Monsieur V. se réjouit toujours lorsque vous venez. C’est vraiment beau, que vous fassiez cela en tant que volontaire“ Cette phrase résume en quelque sorte tout le sens et l’importance que peut avoir mon travail auprès de ces personnes âgées qui se sentent souvent très seules.

En bref, les expériences humaines que j’ai vécu jusqu'à maintenant à Berlin sont incroyablement enrichissantes et, pour cela, je remercie de tout cœur Aktion Sühnezeichen Friedensdienste!

Vrijwilligers van 2012-2013

Laszlo Barrena-Barra - Kazerne Dossin vzw 

Middenin het idyllische stadje Mechelen staat het nieuwe museum van de Kazerne Dossin.
Een wit blok, niet ver van het station, domineert het landschap sinds een jaar.
’s Werelds eerste museum waar het zowel om de holocaust als om mensenrechten gaat, is ontstaan op initiatief van een Belgische holocaustoverlevende, Nathan Ramet, die met het Joods Museum van Deportatie en Verzet zeer belangrijk werk heeft verricht op het gebied van herinneringseducatie in België. Sinds 1994 kwamen hier vele scholieren en studenten om meer te leren over de jodenvervolging in België tijdens de Tweede Wereldoorlog. Met de hulp van de Vlaamse Overheid was het mogelijk om een nieuw museum te bouwen met plaats voor meer bezoekers.

In de jaren veertig word de Dossinkazerne, gebouwd in 1756, door de Duitse bezetter als verzamelkamp voor Joden en zigeuners in België gebruikt. Binnen 2 jaar tijd, van 1942 tot 1944, worden van hieruit 25.482 Joden en 352 Roma naar Auschwitz-Birkenau gedeporteerd.
Tijdens de bezetting werden de nazi's ondersteund door Belgische ambtenaren. Collaboratie met de bezetter was wijdverbreid in België, vooral onder Vlamingen en katholieken. De registratie van de Joden, maar ook van de Sinti en Roma, werd door Belgen uitgevoerd.
Maar niet alle Belgen keken passief toe, terwijl hun medeburgers werden gediscrimineerd en vervolgd. Nergens in de bezette landen is er zo veel burgerlijke ongehoorzaamheid geweest als in België. Er werden niet alleen groepen opgericht, die gewapend verzet pleegden – vele Joden, vooral kinderen, werden door Belgen verborgen. Zo kon de helft van de joodse bevolking in België de oorlog overleven.

Ook mensenrechten en mechanismen van groepsgeweld zijn een centraal thema van het nieuwe museum en memoriaal. Discriminatie, stigmatisatie een uitsluiting vinden vandaag de dag nog steeds plaats. Een spiraal van geweld kan op deze manier tot een genocide leiden, zoals bijvoorbeeld in Rwanda in 1994, waar niet alleen mannen, maar ook vrouwen en kinderen werden vermoord, enkel en alleen omdat ze tot een andere ethniciteit behoorden.

Sinds vier maanden werk ik in Mechelen en tijdens deze periode heb ik een gidsopleiding gevolgd. Mijn werk in de Kazerne Dossin bestaat vooral uit het ondersteunen van de educatieve dienst, waar wij verantwoordelijk zijn voor de rondleidingen en de communicatie met leerkrachten en scholen.
Omdat ik voor de gidsopleiding ben geslaagd, kan ik nu in het nieuwe museum groepen rondleiden. Dat is het leukste van mijn werk, vooral als het schoolklassen of jongere bezoekers zijn. Ik hoop dat ik in de toekomst meer rondleidingen kan geven en zodra mijn Nederlands beter wordt wil ik graag meer rondleidingen in het Nederlands geven.

Nerea Discher - Protestants Sociaal Centrum vzw

Mein Projekt ist das "Protestant Sociaal Centrum" (PSC) in Antwerpen. Dort arbeite ich sowohl an der Rezeption des Zentrum als auch in einem Teilbereich, dem Frauenhaus des PSC.
Ich habe mich dafür entschieden, weil ich nach dem Abitur gerne meine Zeit und Energie in etwas Sinnvolles investieren, etwas von der Welt sehen und eine neue Sprache lernen wollte. So kam ich zu meiner Bewerbung bei ASF und als ich auch noch mein Wunschprojekt zugewiesen bekam, war ich sehr glücklich.
Nach einer langen Reise mit zwei Seminaren wurde ich sehr freundlich im Frauenhaus aufgenommen, wo ich zunächst Montags, Dienstags und Donnerstags arbeitete.
Das Frauenhaus ist ein Anlaufpunkt für Flüchtlinge aus aller Herren Länder, teils mit, tiels ohne Papiere. Die Frauen können dort zur Ruhe kommen, Menschen kennenlernen, die in ähnlichen Situationen sind, und durch krative Therapie Traumata verarbeiten. Vor allem bekommen sie aber bei allen Fragen, z.B. zum Asylverfahren oder bei Problemen mit Vermietern, professionelle Hilfe von den freundlichen Mitarbeiterinnen. Außerdem erhalten diejenigen ohne Papiere kostenlosen Sprachunterricht. Weiterhin werden verschiedene Aktivitäten veranstaltet, wie zum Beispiel ein workshop zur gesunden Ernährung oder ein Theaterbesuch, in welchem es um Kindererziehung ging.
Zu meinen Aufgabe gehört es, während des Sprachunterrichts auf die Kinder der Frauen aufzupassen, damit diese in Ruhe lernen können. Des Weiteren bin auch Ansprechpartnerin und erledige alle sonstigen anfallenden Aufgaben, so weit es mir möglich ist.
Seit Januar bin auch Mittwochs und Freitags in der Rezeption des PSC beschäftigt, wo ich Anrufe entgegen nehmen, Termine vereinbare, und versuche den fragenden Flüchtlingen im Kampf gegen belgische Bürokratie und schwer verständliches Beamtenflämisch beiseite zu stehen. Insgesamt macht mir meine Arbeit viel Spaß und ich fühle mich dort sehr wohl.

Vrijwilligers van de jaargang 2011-2012

Lara Beurer-Kellner - Huize Monnikenheide vzw

Mijn naam is Lara, ik ben 20 jaar oud en ben nu voor een jaar vrijwilliger in een faciliteit voor mensen met een mentale handicap. Ik werk daar in een dagcentrum en doe er verschillende activiteiten met de gasten zoals fietsen, koken, spelen, prutsen,...  Ik heb het altijd heel spannend gevonden om te werken met mensen met een mentale handicap, dat is waarom ik de project gekozen heb. België is echt heel anders dan Duitsland, maar dit bedoel ik in een positieve zin: alles is een beetje relaxter, internationaler, gevarieerder,… Soms voel ik me zelfs als op vakantie in een land aan de Middellandse Zee!

Marie Florentine Holte - Musée Juif de Belgique

Qui est la nouvelle volontaire ASF au Musée Juif de Belgique (MJB) à Bruxelles? C’est une jeune Allemande de 18 ans venant d’une petite ville qui est complètement différente que son nouveau « chez-soi » ici en Belgique. J’étais curieuse de découvrir un nouveau pays et de faire des connaissances ; j’aime apprendre pour la vie par la vie. Bien qu’il y ait trois langues officielles en Belgique, le Français est la raison pour laquelle moi, Marie Florentine, je me suis intéressée à faire un service volontaire ici. Peut-être vous vous demandez pourquoi je n’ai pas choisi la France alors. Voici les avantages de la Belgique, la petite voisine d’Allemagne : Pensez aux frites, aux chocolatiers mignons, pensez à l’importance de Bruxelles pour l’Europe, pensez à la diversité culturelle, pensez à l’histoire, l’occupation de Belgique pendant le national-socialisme qui le fait nécessaire d’apporter de la réconciliation – p.ex. en faisant un service de paix avec ASF. Mais permettez-moi de parler un peu de mon travail au musée. La plupart du temps, je m’occupe de l’archivage et de la conservation des documents ou de la digitalisation des photos. C’est toujours captivant de faire des petits découverts ! De temps en temps, je travaille aussi à l’accueil ; et il y a des vernissages ou des conférences diversifiant mon séjour.

Bref, je suis contente d’être part d’ ASF et de l’équipe du MJB. Si vous êtes à Bruxelles la prochaine fois…bienvenue au musée !

Jakob Kaiser - L'Arche de Bruxelles asbl

Je m’appelle Jakob Kaiser et je viens de Hambourg. Je viens de faire mon baccalauréat et pendant cette année j'ai pas encore eu envie d'étudier, parce que d'un coté je ne sais pas quoi étudier et de l'autre j'ai voulu faire des expériences et je trouve que maintenant c'est le moment de les faire.

Ainsi je suis arrivé chez ASF Belgique, car là j'ai la possibilité de trouver un projet intéressant et surtout avec l'intention de faire quelque chose de bien pour la relation entre l’Allemagne et la Belgique.

Mon projet est la communauté de l'Arche Bruxelles. La communauté a quatre foyer où des personnes avec un handicap vivent ensemble avec des assistants comme moi. Dans mon foyer, qui s’appelle La Ruche, il y a 6 personnes avec un handicap et 5 assistants.

J'ai choisis un projet à Bruxelles pour avoir l'occasion de parler le français et surtout car cette ville propose tant des événements culturelles. Mais malheureusement, ce sent si beaucoup des choses intéressent quand ne peut pas tout voir.

Sandra Lübcke - De Ark Gemeenschap Antwerpen vzw

Mijn naam is Sandra Lübcke en ik ben 18 jaar oud. Ik kom uit Duitsland en woon in een klein dorpje bij Uelzen. Gedurende een jaar zal ik hier in het Belgische Boechout in De Ark werken. De Ark is een woongemeenschap met mensen met een handicap. Mijn takenpakket bestaat hier uit samen eten, koken, leven, wandelen of boodschappen doen, gewoon de dag met andere mensen doorbrengen. Natuurlijk moet ik ook de was doen en poetsen, maar ik ben heel blij met mijn werk.

Ik heb voor De Ark gekozen omdat ik echt verrukt was na het lezen van de berichten van de andere vrijwilligers. Ik vond het plezant te lezen dat de gasten open zijn, direct en altijd blij. Ze brengen veel warmte mee. Ik was ook verrukt dat de andere vrijwilligers schreven dat er in De Ark een familiale sfeer is. Ik vond het ook heel mooi dat de mensen in De Ark er voor iedereen zijn. Als iemand hulp nodig heeft, dan zal altijd iemand hem of haar helpen.

Ik vind het leuk dat België veel verschillende kanten heeft. Ik woon hier in een klein dorpje, waar iedereen iedereen kent. En als 9 km ik rijd, ben ik in een grote stad: Antwerpen. Daar is altijd veel volk. Er zijn mensen die ook vaak uit het buitenland komen en iedereen lijkt een andere leven gehad te hebben. Ook het verschil tussen hier in het dorpje Boechout en de stad Antwerpen vind ik echt goed. Natuurlijk is Boechout slechts een dorpje, maar ik moet nauwelijks 9km rijden en dan is de landschap heel anders. En de stad Antwerpen is ook echt mooi.

Marina Minchau - De Ark Gemeenschap Moerkerke vzw (huis 'De Moerbei')

Mijn naam is Marina en ik kom uit Bremen. Ik ben 19 jaar. Omdat ik na mijn Abitur (secundair onderwijs in Duitsland) graag naar het buitenland wilde, heb ik gesolliciteerd voor een plaats bij Asf. Nu woon ik bijna al twee maanden in de Ark in Brugge. Een Ark is en leefgemeenschap met mensen met en zonder handicap. Ik ben heel blij hier te werken, want ik leer hier veel interessante mensen kennen. Bovendien vind ik het leuk in Brugge te wonen, omdat deze stad erg mooi is.

Meer lezen (in het Duits): "Ich habe hier sowas wie ein zweites zuhause gefunden"

Ines Mrosek von Glischinski - La Goudinière asbl

Salut! Je m'appelle Ines! J'ai 19 ans et je viens de Berlin, la belle capitale allemande. Après avoir reçu mon bac (en allemand: "Abitur"), je n'étais pas sûre de ce que je voudrais faire l'année prochaine. J'ai déjà habité à l'étranger pour un an et j’ai bien aimé l'idée de vivre encore une fois dans un autre pays. J'ai décidé de faire une service volontaire avec ASF à plus d'un titre: premièrement, ASF offre une année où on peut s'engager pour une cause sociale et pour moi c'est une bonne solution de faire quelque chose "bien". En plus, je suis très intéressée par des cultures différentes et par apprendre des nouvelles langues. 

Donc, je travaille dans un foyer d'enfants et de jeunes: "La Goudinière" à Tournai. Les enfants qui y vivent, ont été pris de leurs familles par ordonnance du tribunal de la famille. Là, je m'occupe avec les accompagner avec leurs devoirs, on joue ensemble ou je mets les  enfants au lit. C'est un travail très fatigant, mais dans le même temps vraiment intéressant et je suis contente d'être ici :)

Marieke Speller - Studie- en documentatiecentrum Oorlog en hedendaagse Maatschappij (CegeSoma)

Salut tout le monde! Je m’appelle Marieke Speller et j’ai 19 ans. Je viens de Minden, c’est une ville de 80.000 habitants dans le Nord-Ouest de l’Allemagne. En juillet j’ai fait mon « Abitur » (école secondaire en Allemagne) et je me pose toujours la question de ce que je veux faire après. Je suis vraiment intéressée par l’histoire et par le dialogue entre les religions et les cultures qui est toujours très important pour moi et ma famille, j’ai donc  décidée de partir à l’étranger pour une année avec ASF.

Depuis le 1 septembre je travaille au CEGES, c’est un centre de recherches historiques où je m’occupe surtout des archives et de l’organisation du projet « Exil en Belgique ». Au début je je ne pensais pas venir travailler au CEGES, mais finalement cela me plaît beaucoup et je m’entends très bien avec tous mes collègues.

Au départ je voulais absolument partir en France pour parler le français, mais lors du premier séminaire j’ai remarqué qu’il y a aussi ce petit pays entre l’Allemagne et la France où on parle le français et où on pourrait avoir l’opportunité d’apprendre et de parler une deuxième langue.

Alors j’ai choisi de partir en Belgique. La vie ici, à Bruxelles, se passe maintenant très bien. La ville est magnifique avec ses gens et ses cultures vraiment variées. La compréhension du néerlandais devient aussi de mieux en mieux. Je ne regrette pas du tout d’habiter maintenant ici, la Belgique est devenu pour moi un pays très intéressant et aimable.

Henning Twickler - Service Social Juif asbl

« Salut! Goedendag! Hello! Guten Tag! A gutn tog! »

Je m’appelle Henning Twickler. Je suis né en 1991 et originaire de Papenburg au nord-ouest d’Allemagne. Après avoir terminé l’école, j’ai voulu faire un volontariat à l’étranger. ASF m’offre exactement les expériences que j’ai voulu vivre: L’histoire vivante et un dialogue avec les gens qui ont souffert des Allemands mais aussi apprendre des langues, par exemple Français ou Yiddish.

A Bruxelles, je travaille maintenant au « Service Social Juif ». C’est une institution qui s’est spécifiée de la Communauté Juive décimée par le génocide. Le Service Social offre par exemple de l’aide psychologique et des activités différentes au « Club Amitié ».

Je suis très reconnaissant que je sois ici. « A dank ! »

Sarah Wazinski - Deutsche Seemannsmission Antwerpen vzw

Mein Name ist Sarah Wazinski und ich bin 19 Jahre alt. Ich komme aus Bretnig, in der Nähe von Dresden. Derzeit wohne ich zusammen mit zwei anderen Freiwilligen und einem Studenten in Antwerpen. Dort arbeite ich in der Deutschen Seemannsmission. Meine Aufgabe ist es, täglich Schiffe im zweitgrößten Hafen Europas zu besuchen. Ich verkaufe Telefonkarten, verteile Zeitungen, DVD's, Bücher und warme Kleidung. Außerdem arbeite ich einen Abend in der Woche im Seemannsclub. Dort schreibe ich die Listen für die Busse, mit denen die Seemänner zurückgebracht werden. Außerdem  bin ich zum Zuhören da, falls es Probleme gibt, aber auch um mir Geschichten über Familie, Freunde und den Schiffsalltag anzuhören.

Ich bin sehr froh, ein Jahr in Belgien in der Seemannsmission Arbeiten zu können.  Ich treffe jeden Tag Menschen aus unzähligen verschiedenen Nationen was meine Arbeit sehr spannend und abwechslungsreich macht.

(English version)

My name is Sarah Wazinski and I am 19 years old. I'm from Bretnig, near Dresden. Currently I live with two other volunteers and a student in Antwerp. I work in the German Seamen's Mission. My job is, to visit ships in the second largest port in Europe. I sell phone cards; distribute newspapers, DVD's, books and warm clothing. I also work one evening a week at the Seamen's Club. There I'm speaking with the seafarers about problems, family, friends and everyday life on the ship.

I am very happy to work one year in Belgium in the Seaman's Mission.  I meet people from many different nations, which make my work very exciting and varied.